sake-masisi

Dit gedicht is geschreven door Adjudant Huion, destijds eenheidssecretaris bij de UDA van Brustem. Het werd mij overgemaakt door Piet Saegerman, gewezen onderofficier en onderrichter UDA aldaar. Waar kan het een betere plaats vinden dan op onze jongens "hun website", en meer uitleg hoeft niet, want alles word gezegd in deze paar woorden.

De Laatste Tocht:

In haast en bedrijvigheid
Voor kleine details geen tijd
Werd het derde van onze compagnie geleid
Naar een tocht die eindigde in de eeuwigheid.

Vertrokken vol goede moed
Na het bijeenscharen van hun goed
Reden de kamions met spoed
De wachtende doodskist tegemoet

Na het laden van het materiaal
Stegen ze welgemoed in, allemaal
De kist kreeg van de toren het signaal
Om te vertrekken vanuit de USA-kraal

Voor het vertrek een kleine discutie
Die bijna ontaardde in grote ruzie
Parachuten waren niet voorzien
Maar de tijd drong, dus maar zo in het vliegmachien

Het doel was “Bunia”, vliegplein in de bossen
Waar onze compagnie de Para’s moest aflossen
Dezen hadden genoeg van in de brousse te crossen
En gingen naar de USA om bier uit flessen te verlossen

Helaas, halverwege viel de rechtermotor uit
Velen zagen de gensters vliegen, door de ruit
Het vliegtuig helde over van de weeromstuit
Paniek werd echter in de kiem gestuit

Piloot sprak tot de Kapitein
Over bagage die zou verschoven zijn
We wachtten met schrik, ons hartje klein
Totdat het defect zou verholpen zijn

De Kap en de Gust maanden tot kalmte aan
Dan begonnen ze met bagage achteraan
Te smijten uit het vliegtuig, en stilaan
Begrepen we dat het met ons was gedaan

Het vliegtuig schokte, schuurde, steigerde naar de top
Maar ondanks de uitgeworpen lading geraakte ze er niet op
Omhoog ging plots het tuig zijn kop
Een slag, hitte, lawaai, een klop

Munitie die nog over was
Ontplofte kriskras
Brandend materiaal, verbogen staal, gesmolten glas
Kermende kameraden, ik dacht dat ik in de helle was

Het resultaat was van bedroevend peil
7 van de 45 ontsprongen de hel en werden in allerijl
Vervoerd naar Kisenghi waar tot hun heil
Een geneesheer verbleef voor korte wijl

Overgebracht naar het USA hospitaal
Bezweken er nog drie in de zaal
Madame Pierre, vrijwilligster, verzorgde ze allemaal
En ze hield voornamelijk hun moreel ideaal

Eenmaal in Belgie weer aangeland
Werden ze bestormd en langzamerhand
Verdween onze bitterheid tegen het zwarte land
Waar onze kameraden waren gestrand

Een gedenkteken werd voor hen onthuld
Waar de familieleden en vrienden vervuld
Van smart en in zwijgen gehuld
De toekomst afwachten met veel geduld